Kaapverdië

Boa Vista.

Vandaag een eiland tour gedaan. Deze bestond uit:

-  De grote zandduinen, Morro d areia
– De schildpaddenbaai
– De grotten bij Varandinha
– Santa Monica beach
– De Viana Woestijn
– Het scheepswrak
– Sal rei.

Geweldige tour, begonnen met  de zandduinen. Nog nooit zoiets gezien, zoveel niveau verschil waar wij doorheen rijden.  Grote zandduinen, die er 5 jaar geleden nog niet waren en nu indrukwekkend groot.

Daarna naar de schildpadden baai, waar de schildpadden in de avond eitjes leggen.  De mannetjes schildpadden wachten de vrouwtjes op in de zee, zodra ze klaar zijn met de eitjes……
Je kan precies zien waar de schildpadden eitjes hebben gelegd en de krabben weten dat ook, overal gaten naast de nesten. Die eten eerst de eieren op en daarna de schildpadden als die uit het nest gaan. Eén op de 1000 wordt volwassen, een nest bestaat uit 50 - 200 eitjes.

Daarna door naar de grotten bij Varandinha . Deze in de rotsen uitgehouwen holtes, gevormd door erosie van de zee, bieden een fascinerend schouwspel,

oo de route stond ook een Baobab boom. Eén van de vier die het eiland nog maar heeft.

de volgende stop was santa Monica beach. Stond in de top 5 van mooiste stranden van de wereld, maar nu buiten de top 10, omdat een Belg er huisjes heeft gebouwd, halverwege is gestopt met time sharing en uiteindelijk de boel heeft opgelicht. Uitzicht is nu minder mooi. Wij vinden ons strand bij het hotel mooier, met allemaal palmbomen. Dit stand was stand en aan de andere kant de wetlands.

onze lunch was fantastisch, beste kok van het dorp. Wij hebben er heerlijk gegeten, was familie van de chauffeur.  Haar bar zag er gezellig uit. De inwoners gaan zelden uit eten, omdat ze daar het geld niet voor hebben. Gemiddeld verdienen ze 400,- en de boodschappen zijn net zo duur als in Nederland, omdat alles geïmporteerd moet worden.
 

Wij hebben ook door het kleurrijk stadje gelopen 

Onderweg stopten wij op de zoutvlakte. Ongelofelijk dat het zout voor het oprapen ligt en niemand hier gebruik van maakt. Vroeger wel. Je ziet het witte in de verte, dat is allemaal zout
het kraakte behoorlijk toen wij erop liepen. Ik heb ook een stukje  zout opgeraapt, drie maal raden wat de smaak was….

Ook een stop gemaakt  bij een baai waar de golven hoog tegen de rotsen slaan. Vandaag was de zee rustig., toch zag je een soort kleine waterval langs de rotsen de zee weer in. 
 

Door  naar de viana woestijn. Daar konden wij sandboarden. Dat leek mij geweldig, maar toen ik hoorde dat er geen ziekenhuis is die je kan opereren op het eiland en dat er geen helikopter is om je op te halen als je een breuk hebt, durfde ik niet meer.

Vervolgens naar het scheepswrak. Dit schip is over 2 jaar niet meer te zien zijn de voorspellingen. 

In september 1968 was het vrachtschip MS Cabo Santa Maria onderweg naar Brazilië en Argentinië. Aan boord bevonden zich diverse luxe artikelen zoals sportauto’s, drank, voedsel en: 4 kerkklokken. Deze kerkklokken waren bestemd voor de opening van de nieuwe kathedraal in Brazilië. Helaas zouden de kerkklokken hun bestemming nooit bereiken. Op 1 september sloeg het noodlot toe en liep het schip vast tegen de grond, vlak voor de kust van het eiland Boa Vista. Gelukkig raakte niemand van de bemanning gewond, maar een deel van de lading, waaronder de kerkklokken, verdween in het diepe water. Men probeerde het schip te bergen, maar helaas zonder succes. 

Om de overgebleven lading van het schip te redden besloot men het schip ter plekke te lossen. Maar door de omstandigheden van het wrak, de golven en het weer, bleek dat een moeilijkere opgave dan gedacht. Niet alleen de zee maar ook de wegen naar het strand werkten tegen. Op het moment dat de MS Cabo Santa Maria vast kwam te zitten bestond Boa Vista voornamelijk uit zandweggetjes. Deze waren moeilijk begaanbaar en daarom werden er ezels gebruikt als vervoersmiddel. Een groot deel van de lokale bevolking hielp mee om alle goederen van het schip naar de hoofdstad Sal Rei te brengen. Het duurde uiteindelijk een jaar voordat het schip volledig gelost was en het lege omhulsel werd overgelaten aan moeder natuur.

Onze laatste stop was in Sal Rei. Daar werd de jarige verast door de moeder en dochter die de tour hebben verzorgd. Zij hadden cupcakes gebakken en champagne klaargezet. Super lief
 

Dit is de schoonmoeder, die wilde graag op de foto 

Een geweldige dag was het