een droom die uitkomt

Vrijdag 12 setember, onze laatste dag op Sainte Marie, ongelogen een paradijs op aarde. D-day:  laatste kans om walvissen up-close te zien.
Gisteravond twee Amerikanen ontmoet, Tom en Joe, werkzaam in een zoo in Missouri. Zij willen ook erg graag walvissen spotten en hebben een bootje gehuurd waarvan de eigenaar in contact stast met een spotter op het uitkijkpunt waar we gisteren waren. Wow, dat zouden wij ook wel willen. Wel, de bootsman blijkt een broer te hebben met een boot en wij kunnen volgen!
Ondanks alle dramatische verhalen over het walvisseizoen hebben we in no time 'beet', verderop langs de kust worden 2 bultruggen gespot...eropaf! Na 15 minuten zien we water opspatten, zou het dan of zijn het gokven die breken op het rif. Dichterbij gekomen is de twijfel weg; we zien daadwerkelijk twee vriendelijke reuzen door het water glijden. Af en toe komen ze boven en duiken meteen weer naar beneden waarbij ze als  laatste hun imposante staartvin laten zien. 
Een uur lang mogen we van ze genieten en kiezen ze het ruime sop. De golven worden hoger en zelfs deze enorme dieren vetdwijnen als een stipje aan de horizon.
Machtig
Mooi

ons bootje en de bultrugwalvissen in de verte 

wij zijn naar de enige piratenkerkhof van de wereld geweest.  Waarom kozen de piraten voor sainte marie?

Het eiland ligt aan de handelsroute tussen Europa, India en de Oost-Indische archipel.

Handelsschepen van de VOC, de Oost-Indische Compagnie (Brits), Arabische kooplieden en Portugese schepen voeren hierlangs met ladingen specerijen, goud, ivoor en zijde.

Voor piraten was het dus een perfecte plek om schepen te onderscheppen na hun lange reis over de Indische Oceaan.

 Beschutte natuurlijke haven

hier zaten de piraten. 

Sainte-Marie heeft veilige, diepe baaien waar schepen konden ankeren en reparaties uitvoeren.

De eilandengroep en riffen boden bescherming en schuilplaatsen tegen achtervolgende oorlogsschepen.

Het eiland was relatief klein en afgelegen, waardoor er weinig koloniale controle was.

 Voorzieningen en handel

Er was zoet water, hout en voedsel (kokosnoten, tropische vruchten, vis) beschikbaar.

Piraten konden er voorraad inslaan en schepen repareren.

Er ontstond handel met de lokale bevolking, soms vreedzaam, soms met geweld. Sommigen piraten trouwden met Malagassische vrouwen, waardoor gemengde gemeenschappen ontstonden.

veel piraten gingen vroeg dood n malaria. De bevolking van Madagascar had daar een medicijn voor gevonden, combinatie van kruiden en sappen van takken. zelfs onder dreiging hebben ze nooit het echte recept gegeven.

Olivier Levasseur, alias La Buse. je ziet hier nog duidelijk het piraten symbook op het graf.

dit is het graf van veel piraten, waar slecht sneller resten van zijn gevonden, maar nooit goed konden identificeren. 

dit is het enige graf van een piratenvrouw.

op de terugweg kwamen wij veel salamanders tegen, zoals deze

voetballende kinderen 

en de kerk Notre-Dame de l’Assompt. Het kerkje staat in Ambodifotatra, de hoofdstad van het eiland. Gebouwd in 1857 door Franse missionarissen. het is nog steeds een actieve katholieke kerk. 

lastig sturen zo 🤔